Aangemaakte reacties
-
Berichten
-
Misverstand
De Janssens hadden geen kinderen en besloten een donor te zoeken om hun gezin te starten. Op de dag dat de donor langs zou komen, moest meneer Janssen op zijn werk zijn. Dus hij kuste zijn vrouw en zei: “Ik ga ervandoor, die meneer zal hier snel zijn.”
Een half uur later kwam heel toevallig een ‘deur-tot-deur-babyfotograaf’ langs en belde aan. “Goedemorgen, mevrouw. U kent me niet, maar ik ben hier om. . … ” “Oh, je hoeft niets uit te leggen hoor. Ik verwachtte je al!” onderbrak mevrouw Janssen hem. “Werkelijk?” vroeg de fotograaf. “Nou, prima! Mijn specialiteit zijn baby’s.”
“Dat hoopte mijn man en ik al. Kom alsjeblieft binnen en ga zitten, …Dus. . . uhm, waar gaan we precies beginnen ?” vroeg mevrouw Janssen blozend. “Laat alles maar aan mij over, mevrouw. Meestal doe ik er eerst twee in de badkuip, één op de bank, en soms nog een paar op het bed. Vaak is de vloer in de huiskamer ook leuk. Dan heb je een groter oppervlak.” zei de man zeker van zichzelf.
“Badkuip, huiskamervloer? Geen wonder dat het niet werkte voor mij en Harry.” slikte mevrouw Janssen. “Nou, mevrouw, niemand kan het in één keer goed doen. Maar als we verschillende posities proberen, en ik schiet van zes of zeven verschillende hoeken, dan weet ik zeker dat U tevreden zult zijn over de resultaten.”
“Ik, hoop dat we dit snel achter de rug hebben,” piepte mevrouw Janssen. “Mevrouw, in mijn soort werk, moet een man zijn tijd nemen. Het kan makkelijk binnen vijf minuten, maar dan weet ik zeker dat U daar niet tevreden over zult zijn.” overtuigde hij haar. “Ik weet het wel zeker!” riep mevrouw Janssen uit.
De fotograaf opende zijn koffer en pakte zijn portfolio van baby foto’s. “Deze was gemaakt op de bovenkant van een dubbeldekkerbus midden in Amsterdam.” “Mijn God!”, riep mevrouw Janssen uit, aan haar zakdoek plukkend. “En deze tweelingen zijn bijzonder goed gelukt, er rekening mee houdend dat de moeder nogal moeilijk deed.” De fotograaf gaf haar de foto.
“Moeilijk?” vroeg mevrouw Janssen. “Ja, helaas wel. We moesten uiteindelijk naar het Vondelpark om het voor elkaar te krijgen. Overal om ons heen stonden mensen te dringen om het maar goed te kunnen zien.” zuchtte de man. “Te dringen???” vroeg mevrouw Janssen, haar ogen open van verbazing. “Ja, Ja. . . ” vertelde de fotograaf. “… en voor langer dan drie uur !
Het mens bleef schreeuwen en commentaar geven. Ik kon me amper concentreren. Stilaan begon het donker te worden en moest ik het nog snel afwerken. Toen er uiteindelijk ook nog eekhoorntjes aan mijn gereedschap gingen knabbelen, moest ik alles echt weer terugstoppen.”
Mevrouw Janssen leunde naar voren. “U bedoelt dat ze werkelijk aan uw… uhm … gereedschap knabbelden?”. “Jazeker. Nou mevrouw, als U er nu klaar voor bent, zal ik de standaard opzetten, zodat we aan de slag kunnen.” gebaarde hij. “Standaard?” Mevrouw Janssen keek nu ontzettend bezorgd en werd bleekjes. “Ja natuurlijk, ik heb de standaard nodig om mijn Canon op te laten rusten. Hij is veel te groot voor me om vast te houden, als ik wil schieten.”
“Mevrouw ???”
“Mevrouw? Mevrouw?” . . . Goeie God, ze is flauwgevallen !!!”
_________________Een worstelaar moet in de finale uitkomen tegen een boom van een Rus. Vooraf geeft de trainer nog wat tips. “Natuurlijk heb je kans om te winnen. Maar pas op hè, dat je niet in zijn vreselijke destroyka komt. Dat is een soort houdgreep waar nog nooit iemand is uitgekomen.”
De strijd begint, en zie, binnen de minuut gooit de Rus er zijn vreselijke destroyka tegenaan. De trainer loopt onmiddellijk naar de kleedkamer om zijn, ongetwijfeld zwaar beschadigde, pupil op te wachten. De trainer wacht een minuut, vijf minuten, tien minuten… maar geen pupil.
Verontrust rent hij terug naar de wedstrijdzaal en ziet tot zijn stomme verbazing zijn pupil met de beker op het ereschavot staan. “Maar hoe…?” weet de trainer stamelend uit te brengen.
“Ik geraakte in die destroyka, zag een been, een arm, en plots een paar kloten… Ik dacht, dit is mijn kans!, en béét, uit alle macht. Onvoorstelbaar wat een kracht je dan krijgt, als het je eigen ballen zijn!”op een nacht loopt een jongenman met zijn vriendin naar huis. tijdens de afscheidskus begint hij een beetje opgewonden te raken. met een zelfverzekerde houding leunt hij met één hand tegen de muur en zegt: schatje, wil je me pijpen??? verschrikt kijkt ze hem aan: ben je gek!!! wat als mijn ouders ons betrappen?? ach, kom op! wie ziet ons nou op dit uur van de nacht??? vraagt hij. nee, doe ik niet. ik wil wel, maar het is gewoon te riskant! dit gaat zo nog een paar minuten door, totdat het jongere zusje van het meisje in haar pyjama naar buiten komt: pap zegt dat je hem maar moet pijpen, anders moet ik het doen. en als het echt niet anders kan, dan komt je moeder wel even naar beneden om het te doen. maar zeg alstjeblieft tegen je vriendje dat hij zijn hand van de intercom haalt!!!
Recht tegenover een café staan twee agenten met hun hond.
Plots komt er iemand uit het café gestrompeld en komt op de agenten af, hij stopt recht voor de hond, bukt zich en bekijkt het kruis van het beest
Dan staat hij weer recht en gaat terug naar het café. De twee agenten kijken elkaar niet begrijpend aan.Enkele minuten later komt er een andere man uit het café en die doet net hetzelfde bij de hond als de vorige. De ene agent zegt tegen de andere:
“Als hier nu nog eens een zatlap naar onze hond komt kijken, ga ik toch eens vragen wat er mis met hem is.”En enkele minuten later komt er een derde man uit het café gewaggeld, hij stapt op de agenten af, stopt voor de hond, bukt zich en bekijkt de hond zijn kruis.
“Aih meneer, heeft onze hond misschien iets van u aan? vraagt de agent aan de man.
“Nee”, zegt de man, “maar daarbinnen beweert er iemand dat er hier een hond staat met twee lullen.”Na liquidaties in Amsterdam nu ook in Madrid
De snoepgoedmagnaat Sint N. is op klaarlichte dag door onbekenden
neergeschoten. Getuigen zagen dat 2 mannen met een klein postuur en
puntmutsen volautomatisch pistolen leeggeschoten op de hoog bejaarde
Sint N. Onderweg naar het ziekenhuis is Sint N. bezweken aan zijn
verwondingen.
Sint N. was geen onbekende in het kindermilieu. Hij stond bekende als
“DE BISSCHOP” vanwege zijn markante verschijning met mijter en staf.
Hij heeft zijn fortuin vergaard met slavenhandel en het jaarlijks
intimideren van kinderen. Hij dwong kinderen tot het zingen van
liederen, zetten van 1 schoen, en schootzitten. Dit onder bedreiging
van slaan met de roe of meenemen in de zak naar Spanje. De
dreigementen werden nooit door “DE BISSCHOP” zelf geuit maar daar zijn
bende van handlangers, “De Zwarte Pieten”.
Het rommelde al een tijdje in het kindercircuit door de komst van de
Noord-Poolse kerstbomen en -ornamenten importeur Santa C. Die op brute
wijze de cadeau-industrie probeert over te nemen van Sint N. Vorige
week werd Santa C’s rechterhand Rudolf de R. geëxecuteerd. Tijdens een
kinderfeestje werd Rudolf de R. — tussen de kinderen — door een
donker uitziende man met pofbroek en veer in muts doorzeeft met
pepernoten.
Justitie ziet momenteel geen enkel verband tussen de moorden en er
zijn geen verdachte opgepakt. Vorige jaar faalde Justitie, na een
grootscheepse invalactie in Sint N’s pakhuizen, aan te tonen dat “De
Zwarte Pieten” lid zijn van een criminele organisatie. Alle Pieten en
de Hoofd Piet zijn toen weer vrijgelaten.
_________________OMGEKEERDE WERELD:
Het meest vervelende aan het leven is de manier waarop het eindigt; aan
het eind ga je dood.
Daarom zou het leven eigenlijk andersom moeten zijn.Ongeveer zo…………………………
1. Eerst ga je dood. Ach dan heb je dat alvast achter de rug.
2. Dan breng je een aantal jaren door in het bejaardentehuis.
Beetje bingoën en kaarten. Je gaat steeds beter zien en horen en krijgt je
mooie bos haren weer terug! Zelfs je echtgenoot gaat er weer een beetje
fatsoenlijk uitzien, wat weer gevolgen heeft m.b.t. andere seksuele
gevoelens waarvan je niet wist dat ze er waren… Er wordt goed voor je
gezorgd totdat je er op je 65e uit wordt gegooid omdat je te jong bent.3. Vervolgens krijg je van de baas een gouden horloge en ga je werken.
Je begint rustig aan met veel vrije dagen en naarmate je er langer werkt
word je alleen maar minder gestresst. Je seksuele gevoelens spelen nog meer
op, nu het lichaam van je levenspartner steeds goddelijkere vormen begint
aan te nemen…4. Na een jaartje of 40 te hebben gewerkt ben je jong genoeg om je
pensioen te gaan vieren.Aan school hoef je nog niet te denken. Je gaat elk
weekend feesten ,probeert alcohol en drugs uit, want over 25 jaar is het
toch het einde.
Je neemt lekkere vakanties naar Spanje en gaat iedere winter
(apres)skiën,want je hebt 40 jaar een goede baan gehad en dus geld zat.5. Nu ben je klaar om je studententijd in te gaan.
Je gaat je verder bekend maken met de alcoholische drankjes en XTC-tjes.
Je spuugt bier terug in een glas en je krijgt er nog voor betaald ook!!!!!
Leren en huiswerk maken? Joh, dat is niet nodig. Je hoeft toch niet meer
te gaan werken.6. Op je 12e ga je naar de basisschool. Je hebt geen enkele
verantwoordelijkheid en je kan zoveel spelen als je wilt.7. Dan wordt je baby en na een paar jaar kruip je lekker een vrouw in.
Je brengt je laatste negen maande zwevend door.8. Dan nadert je einde en JE EINDIGT ALS EEN SPETTEREND ORGASME!!
Cool huh!
Een man ligt al een tijdje in coma en zijn vrouw wijkt geen minuut van zijn zijde.
Op een dag komt de man bij bewustzijn en wenkt zijn vrouw meteen dichterbij.
Hij fluistert haar in het oor:
“In alle kwade dagen bleef jij bij mij.
Toen ik ontslagen werd, was je er voor mij; toen mijn zaak bankroet ging, heb je met niet in de steek gelaten.
Toen ons huis afbrandde, zijn we samen meteen een ander onderdak gaan zoeken.
En toen mijn gezondheid slechter werd, bleef je steeds aan mijn zijde.
Weet je wat ik denk?”
De ogen van de vrouw vullen zich met tranen van ontroering.
“Zeg het maar schatje. Zeg het maar…”, zegt ze snikkend.
“Dat jij ongeluk brengt, TRUT!”Een Antiliaan gaat naar de disco met een
shirt aan waarop staat:
“Marokkanen hebben 3 problemen”.Dus al gauw komt er een Marokkaan op hem af
en vraagt hem.
“He watisdat voor flauwkul?”
De Antiliaan antwoord:
“kijk dat is jullie eerste probleem, jullie zijn te nieuwschierig”.
De Marokkaan gaat weg………….Maar is al snel terug met een vriend.
Ze beginnen de Antiliaan uit te dagen.
“kijk” zegt de Antiliaan “dat is jullie tweede probleem,
jullie zijn veel te agresief”
De twee Marokkanen vertrekken.De Antiliaan Danst en drinkt nog wat om vervolgens naar huis
te gaan.
Buiten word ie opgewacht door 5 Marokanen, die hun mes trekken.
“Kijk”zegt de Antiliaan “dat is jullie derde probleem, jullie komen altijd met een mes………..naar een schietpartijIN PRINCIPE OF IN FEITE ???
JANTJE KOMT BIJ PAPA EN VRAAGT AAN HEM :
> PAPA WAT IS HET VERSCHIL TUSSEN IN PRINCIPE EN IN FEITE ?
PAPA DENKT NA EN ZEGT :
> GA NAAR JE MOEDER EN VRAAG OF ZIJ VOOR 1 MILJOEN MET DE BUURMAN NAAR BED ZOU GAAN…
JANTJE KOMT EVEN LATER TERUG EN ZEGT : JA DAT ZOU ZE DOEN.
VERVOLGENS ZEGT PAPA : EN VRAAG HET EENS AAN JE ZUS.
>
> ZO GEZEGD ZO GEDAAN.
> EVEN LATER KOMT JANTJE TERUG EN ZEGT : JA ZIJ DOET HET OOK VOOR EEN MILJOEN.
>
> DUS ZEGT PAPA : ” IN PRINCIPE ZIJN WE MILJONAIRS….
> MAAR IN FEITE HEBBEN WE HIER TWEE HOEREN RONDLOPEN”_____________________________
Een man komt bij zijn auto en ziet dat zijn zijruit ingeslagen is en zijn autoradio gestolen.
Hij gaat naar de garage, laat een nieuwe zijruit inzetten alsmede een nieuwe autoradio.
De volgende dag komt hij buiten, gaat naar zijn auto en bemerkt dat zijn zijruit weer ingeslagen is en opnieuw zijn autoradio is gestolen.
Woedend gaat hij naar de garage en laat een nieuwe zijruit monteren, maar echter geen nieuwe radio.
Als hij ’s avonds zijn wagen voor zijn huis parkeert, hangt hij aan zijn zijruit een karton met als opschrift: “Deze wagen bevat geen autoradio”. Als hij de volgende morgen buiten komt, komt hij tot de vaststelling dat deze keer zijn auto is gestolen.
Op de grond ligt nog echter het karton, waarop de dieven hebben bijgeschreven: “Geen nood, wij zetten er wel zelf een in….”Een jong ventje uit Groningen verhuist van het platteland naar
Rotterdam.
Hij besluit een baantje te zoeken bij een groot warenhuis.Heb je ervaring met verkopen?”, vraagt de manager.
“Ja hoor”, zegt het ventje. “In Groningen verkocht ik koeien op de
beestenmarkt”.De manager mag het knulletje wel en besluit hem de baan te geven.
Je mag morgen beginnen en aan het eind van de dag kom ik wel even vragen hoe het gegaan is”.
De eerste dag was een zware dag.
Het ventje heeft aan het eind van de dag het zweet van zijn voorhoofd lopen.
De baas komt naar hem toe en vraagt hoe het gegaan is.
“Nou het ging best aardig”, zegt het mannetje.
“Hoeveel verkopen heb je gehad?”, vraagt de manager.
“Eentje”, antwoordt de knul.
“Eentje?, zegt de manager verbaasd.
De meeste verkopers zitten aan de 20 tot 30 verkopen per dag.
Voor hoeveel heb je verkocht dan?”
“Voor EUR 89.431,27”, zegt het ventje.
De ogen van de manager rollen van verbazing bijna de grond op.
“Wat heb je die klant verkocht dan?”
“Nou”, zegt ie. “Eerst verkocht ik hem een klein vishaakje, daarna een
middelgrote vishaak en als laatste een grote vishaak.Toen heb ik de man een complete visuitrusting verkocht.
Toen vroeg ik de man waar hij wilde gaan vissen.
De man antwoordde dat ie bij zee wilde vissen.
Ik heb toen voorgesteld of een klein bootje niet handig zou zijn voor op
zee.Dus verkocht ik hem die Twin Engine Power Craft plus trailer, die op de
vierde verdieping staat.De man zei dat zijn Fiat Uno dat waarschijnlij k niet zou kunnen trekken,
dus toen heb ik de man meegenomen naar de auto-afdeling en heb hem er de 4 X 4 Landcruiser bij verkocht.”De baas luistert het hele verhaal aan en zegt: “Dus je vertelt me nu, dat er
een man binnenkwam voor een klein vishaakje en die heb je een boot en een auto verkocht?”“Nee”, zegt het ventje. “Hij kwam voor een doos tampons. En toen heb ik
gezegd: Joh, je weekend kan toch niks meer worden, waarom ga je niet lekker vissen?”De bazin van een bordeel in het Brusselse opent de deur en
voor haar staat een elegante man van middelbare leeftijd : “En, hoe
kan ik u van dienst zijn?”, vraagt zij.
“Ik wil Nathalie zien,” antwoordt hij.
“Maar mijnheer, weet u wel dat Nathalie een van onze duurste
meisjes is ? Misschien wil je eerst de andere meisje zien.”, vraagt
de bazin.
“Neen, dank u, ik wil echt wel Nathalie.”, antwoordt de
klant.
Nathalie wordt onmiddellijk geroepen en zij legt de man uit
dat de prijs 1.000 Euro per beurt bedraagt, en over die prijs wordt
helemaal niet gediscussieerd.
Zonder aarzelen geeft de man 5 briefjes van 200 Euro en
Ze gaan samen naar de kamer.
Een uurtje later gaat de man rustig weg. s Anderendaags komt de man terug en vraagt opnieuw naar Nathalie.
Nathalie antwoordt dat het heel zelden gebeurt, dat iemand
haar twee nachten na elkaar vraagt, goed wetende dat zij nooit een korting geeft.
Opnieuw legt de man 5 briefjes van 200 Euro neer en samen
met de jonge dame gaat hij naar de kamer en een uurtje later gaat hij
weer rustig weg.
Ongelooflijk, maar de derde dag staat de man daar terug.
Opnieuw betaalt hij 1.000 Euro en opnieuw gaan ze naar de kamer.
Na een uurtje komen ze buiten en Nathalie vraagt aan haar trouwe klant:
“Nog niemand heeft drie dagen op rij van mijn diensten
gebruik gemaakt. Ik hoor dat je niet van hier bent, van waar ben je
eigenlijk?”
“Ik woon in Hoeselt.”, antwoordt de man.
“Echt waar? Ik heb daar nog familie wonen !”, zegt Nathalie
verrast.
“Dat weet ik.”, antwoordt de klant, “Uw vader is onlangs
overleden. En ik ben de verzekeringsmakelaar van de familie.Uw twee
zussen hebben me de opdracht gegeven om uw deel van de
levensverzekering, zijnde 3.000 Euro, uit te betalen.”
_________________Ben je geboren voor 1977? DOORLEZEN
Na 1977 geboren: OPZOUTEN, DIT BEGRIJP JE TOCH NIET.
Hoe is het in Godsnaam mogelijk dat wij als geborenen in
de50-er/60-er/70-er jaren, nog leven?Volgens de theorieën anno 2005 zouden we toch al lang dood moeten
zijn? Wij zaten in auto’s zonder veiligheidsstoeltjes,gordel of
airbag.Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en
cadmium.Boven aan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde
naar beneden.Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets
was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen
Konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je
vingers er tussen zat waren ze weg,Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en
probeerde je vast te houden aan de schroefveren van het
Zadel voor je.Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat
staan op een fiets.Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.
Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken
was een Bums nog net zo vers als in de winkel.Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben,
want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik
ze nu echt niet meer.Een kauwgom legde je ’s avonds op het nachtkastje en
stak je ’s morgens weer in je mond.Op school hadden ze maar één maat bank en met zo’n
heerlijk gevaarlijke klep eraan.Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus,
neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein.Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot
was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te
plakken.We gingen ’s morgens weg van huis en we kwamen terug als
de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd
waar we waren en we hadden geen GSM mee!Het bos of een park was een plek om te spelen en geen
vieze mannetjes-verzamelplek.Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar
toe,je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken.
Er ging ook geen volwassene met je mee.Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter
en werden toch niet dik.We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en
niemand werd er ziek van.Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64
televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen
televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden!De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een
uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde
op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen
(die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe lang
je daarna nog keek.We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden
uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat
waren gewoon ‘ongelukken’en soms kreeg je er ook nog zelf een
extra pak slaag voor.Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er
was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan dat je
een lieveheersbeestje op je jas knoopte.Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf – met
stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten
onderaan de berg dat we de rem vergeten waren.We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht
mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en
leren omgaan met teleurstellingen.Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen
op dezelfde tijd als wij en kregen dezelfde lessen.Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren
ook geen discussies op ouderavonden.De meester had altijd gelijk.We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen
mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als
je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van
de dag.Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook
in de winter!Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een
watje!Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het
eens met de politie.Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te
lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon
je niet verstoppen.Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en
verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren er mee om te gaan.Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.
Hoor jij ook daar bij?
GEFELICITEERD!
WIJ WAREN HELDEN!
Geboren na 1977? STRONTEIGENWIJS EN TOCH DOORLEZEN HE?
NU WEET JIJ, ZACHTEWATTENKIND, OOK WEER EENS WAT HELDEN
ZIJN_________________
